Dünyanın bütün renkleri bir gün bir araya toplanmışlar ve hangi rengin en önemli en özel olduğunu tartışmaya başlamışlar:
YEŞİL demiş ki:
- “Elbette en önemli renk benim..ben hayatın ve umudun rengiyim..çimenler,aÄŸaçlar,yapraklar için seçilmiÅŸim… Şöyle bir yeryüzüne bakın, her taraf benim rengimle kaplı…”
MAVİ hemen atılmış:
- “Sen sadece yeryüzünün rengisin… ya ben? Ben hem gökyüzünün hem denizin rengiyim. Gökyüzünün mavisi insanlara huzur verir, ve huzur olmadan siz hiçbir iÅŸe yaramazsınız”
SARI söz almış:
- “Siz dalga mı geçiyorsunuz? Ben bu dünyaya sıcaklık veren rengim..güneÅŸin rengiyim.. ben olmazsam soÄŸuktan donarsınız hepiniz”
TURUNCU onun sözünü kesmiş:
- “Ya ben?? Ben saÄŸlık ve direncin rengiyim…insan yaÅŸamı için gerekli vitaminler hep benim rengimde
bulunur..portakalı, havucu düşünün.. ben pek ortalarda görünen bir renk olmayabilirim ama güneÅŸ doÄŸarken ve batarken gökyüzüne o güzel rengi veren de benim unutmayın”
KIRMIZI daha fazla dayanamamış:
- “Ben hepinizden üstünüm!!! Ben kan rengiyim!! Kan olmadan hayat olur mu!! Ben tehlike ve cesaretin
rengiyim!!! Savaşın ve ateÅŸin rengiyim!! AÅŸkın ve tutkunun rengiyim!.. Bensiz bu dünya bomboÅŸ olurdu!..”
MOR ayağa kalkmış:
- “Hepinizden üstün benim.. ben asalet ve gücün rengiyim. Bütün krallar, liderler beni seçmiÅŸlerdir.. ben otorite ve bilgeliÄŸin rengiyim, insanlar beni sorgulamaz… Dinler ve itaat ederler”
Ve bütün renkler hep bir ağızdan kavgaya tutuÅŸmuÅŸlar… her biri diÄŸerini itip kakıyor “en büyük benim” diyormuÅŸ… Derken… Bir anda ÅŸimÅŸekler çakmış ve yaÄŸmur damlacıkları gökten düşmeye baÅŸlamış…
Bütün renkler neye uÄŸradıklarını ÅŸaşırmış, korkuyla birbirlerine sarılmışlar…
Ve YAÄžMUR’un sesi duyulmuÅŸ…
- “Sizi aptal renkler..bu kavganızın anlamı ne, bu üstünlük çabanız neden? Siz bilmiyor musunuz ki her biriniz farklı bir görev için yaratıldınız, birbirinizden farklısınız ve her biriniz kendinize özelsiniz… Åžimdi el ele tutuÅŸun ve bana gelin”
Renkler bunun üzerine kendilerinden çok utanmışlar.. el ele tutuşup birlikte gökyüzüne havalanmışlar ve bir yay seklini almışlar..
YaÄŸmur onlara “bundan böyle…” demiÅŸ..”her yaÄŸmur yadığında siz
birleşip bir renk cümbüşü halinde gökyüzünden yeryüzüne
uzanacaksınız ve insanlar sizi gördükçe huzur duyacaklar, güç
bulacaklar..insanlara yarınlar için umut olacaksınız…..gökyüzünü
bir kuşak gibi saracaksınız ve size G Ö K K U Ş A Ğ I diyecekler..
anlaÅŸtık mı?”
Bu yüzden ne zaman dünyamız yağmurla yıkansa, ardından gökyüzünde
G Ö K K U Åž A Äž I belirir…
Biz de gökkuşağındaki o renkler gibi birbirimizden farklıyız ve
hepimiz özeliz… Bunu bilerek etrafımızla uyum içinde yaÅŸamalıyız.
| 
